همزیستی مسالمت‌آمیز و گستره‌ی آن در فقه امامیه

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشجو

چکیده

همزیستی مسالمت‌آمیز در فقه مبتنی است بر مستندات قرآنی، مستندات روایی و مستندات عقلی.
مستندات قرآنی همزیستی مسالمت‌آمیز مبتنی بر آیاتی است که به همزیستی مسالمت‌آمیز اشاره کرده‌اند. این دسته از آیات بر محورهای زیر تأکید دارند:
1. نفی نژادپرستی؛ 2. تصدیق پیامبران و کتاب‌های آسمانی؛ 3. اشاره به نقاط مشترک بین دین اسلام و اهل کتاب؛ 4. گفت‌و‌گوی مسالمت‌آمیز؛ 5. ممنوعیت دشنام دادن؛ 6. آزادی عقیده؛ 7. نیکی کردن به دیگران؛ 8. دستور صلح با کفار غیرمعاند.
مستندات روایی همزیستی مسالمت‌آمیز عبارت است از:
1. مهرورزی به همه‌ی مردم؛ 2. وفای به عهد؛ 3. نفی قومیت‌گرایی؛ 4. رعایت عدالت؛ 5. رعایت اصول اخلاقی در مواجهه با اقلیت‌های اهل کتاب.
دلیل عقلی همزیستی مسالمت‌آمیز این است که دین اسلام وقتی حتی برای هدایت و ارشاد انسان‌ها، اجبار و اکراه را روا نمی‌دارد به طریق اولی در مسائل دیگر مروّج همزیستی مسالمت‌آمیز می‌باشد. البته برای همزیستی مسالمت‌آمیز با غیر مسلمانان در قرآن کریم حدّ و مرزهایی بیان شده است که عبارتند از: 1. پیروی نکردن از کفّار؛ 2. نپذیرفتن ولایت کفّار؛ 3. عدم اعتماد به کفّار.
این تحقیق بر اساس روش توصیفی ـ تحلیلی تنظیم شده است.

کلیدواژه‌ها